Category Archives: instagram

İnstagram hesabımı dondurdu

Ve hiç bir söz hakkım yok. Tamamen kafalarına göre. Muhtemelen yaptığım bir yorumdan dolayı. Amerikan örf adetine göre Türk cümlelerini yargılıyorlar. Bizde ayıp ya da terbiyesizce olmayan bir şey onlara göre “auvv”.

7-8 Yıllık Dijital Geçmişim Bir Algoritmanın Kararıyla Yok Oldu

Bir hesabı kapatmak kolay. Peki ya arkasındaki insanı, yılların emeğini, anılarını ve dijital kimliğini ne yapacağız?

2005 yılından beri ipekag.com’un sahibiyim. O tarihten bu yana blog yazarlığı yapıyorum. İnternetin bugünkü kadar hayatımızın merkezinde olmadığı, sosyal medyanın henüz hayatımıza girmediği yıllardan beri dijital dünyada yazıyor, üretiyor, düşünüyor ve paylaşıyorum.

Ben 70’lerin insanıyım.

1980’lerde büyüdüm. İnternetin, sosyal medyanın, algoritmaların ve bugünkü dijital kurallar dünyasının olmadığı bir dönemde yetiştim. Daha özgür, daha rahat, daha spontane bir dünyada yaşadım. İnsanların kendilerini ifade ederken bugünkü kadar çok sınır ve kural düşünmek zorunda olmadığı yıllardan geliyorum.

Bugün 50 yaşını geçmiş, Koç burcu, Türk bir kadınım. Biraz rahat, biraz tez canlı, zaman zaman patavatsız, çoğu zaman da mizahı seven biriyim. Her şeyi fazla ciddiye almayan, bazen düşünmeden konuşabilen, aklına geleni söyleyebilen bir kuşaktan geliyorum.

Elbette bunun bir mazeret olmadığını biliyorum. Her platformun kuralları var ve bu kurallara saygı duyuyorum. Ancak farklı bir kültürden, farklı bir kuşaktan ve farklı bir ifade alışkanlığından geldiğimi de göz ardı edemiyorum.

Benim için son derece normal olan bir ifade, başka bir kültürün gözünde tuhaf, uygunsuz veya yasaklanması gereken bir davranış olarak değerlendirilebilir. Bazen kuralları unutabilirim. Bazen bir şakanın, bir yorumun veya bir ifadenin nerede sorun oluşturabileceğini öngöremeyebilirim.

Bu, bilerek ve isteyerek kuralları ihlal etmek istediğim anlamına gelmiyor.

Ben yalnızca kendim gibi davranmaya alışmış bir insanım.

Benim için internet hiçbir zaman yalnızca bir iletişim aracı olmadı. Burası benim çalışma alanım, ifade biçimim, hafızam ve zaman içinde oluşturduğum dijital kimliğim oldu.

2005 yılından beri ipekag.com’un sahibiyim. Yirmi bir yıldır blog yazarlığı yapıyorum. Sayısız yazı yazdım, farklı konuları ele aldım, düşüncelerimi paylaştım, zaman zaman tartıştım, zaman zaman güldüm, zaman zaman da kendimi yeniden keşfettim.

Blogger olmak benim için yalnızca bir uğraş değil. Kendimi tanımlarken kullandığım sıfatlardan biri. Beni ben yapan şeylerden biri.

Instagram hesabım da bu dijital kimliğin bir uzantısıydı. Web sitemin, blog yazarlığımın ve yıllar içinde oluşturduğum dijital varlığın bir temsilcisiydi.

Ve şimdi bu hesap yok.

2460 gönderi, yılların anıları

Instagram hesabımda 2460 gönderi vardı. Takip ettiğim yaklaşık 250 hesap bulunuyordu.

Bunlar yalnızca rakamlardan ibaret değildi.

Fotoğraflarım, anılarım, paylaşımlarım ve yıllar içinde oluşturduğum kişisel arşivimdi.

Üstelik hesabım bir fenomen hesabı değildi. 0 takipçi ile kendi kendimeydim. Eşimi, çocuklarımı ve yakınlarımı bile takipçi olarak eklemediğim, kendime ait özel bir dünya yaratmıştım.

Instagram’ı daha çok eğlenmek için kullanıyordum. Özellikle komedyenleri takip ediyordum. Algoritmanın karşıma çıkardığı, daha önce hiç bilmediğim mizahi videoları keşfetmek hoşuma gidiyordu. Günlük hayatın içinde kendime ayırdığım küçük bir eğlence alanıydı.

Bu hesabı kaybetme riskini almak istemedim. Bilerek, isteyerek hesabımı tehlikeye atacak bir davranışta bulunmak gibi bir niyetim hiçbir zaman olmadı.

Ancak bugün bütün bunlara ulaşamıyorum.

Suçum neydi?

İşte asıl bilmediğim şey bu.

Instagram’ın Topluluk Kuralları olduğunu biliyorum. Bu kurallara saygı duyuyorum. Ancak hesabımın hangi davranış veya içerik nedeniyle kapatıldığını, hangi paylaşımımın ya da yorumumun ihlale neden olduğunu bilmiyorum.

Bir paylaşım mı sorun oldu? Bir yorum mu? Yanlış anlaşılan bir ifade mi? Mizah amaçlı yazılmış bir cümle mi? Yoksa otomatik bir sistemin hatalı değerlendirmesi mi?

Bilmiyorum.

Bana açıklama yapılmasını, hesabımın yeniden incelenmesini ve varsa bir yanlışlığın düzeltilmesini istiyorum.

Benim gibi 80’lerde büyümüş, farklı bir kültürel geçmişe sahip insanların ifade biçimleriyle bugünün dijital kuralları arasında zaman zaman çatışmalar yaşanabileceğini düşünüyorum.

Bir şaka, bir ironi, bir kelime seçimi veya gündelik bir ifade farklı şekillerde yorumlanabilir.

Elbette herkesin sınırları ve kuralları olabilir. Ancak bir davranışın gerçekten ne anlama geldiğini değerlendirmek için bağlamı anlamak da gerekir.

Bir insanın ne söylediği kadar, ne anlatmak istediği de önemlidir.

Algoritmayla konuşmak, duvara konuşmak gibi

Bugün karşılaştığım şey, bir çözüm sürecinden çok kapalı kapılar ardında dönüp duran bir otomatik yanıt döngüsü.

İtiraz edebileceğim gerçek bir muhatap bulamıyorum. Kararı inceleyecek, sorularımı anlayacak, durumumu değerlendirecek bir insana ulaşamıyorum.

Karşıma çıkan yapay zekâ destekli yanıtlar aynı şeyleri tekrarlıyor. Sorumu anlamıyor, yaşadığım durumu değerlendirmiyor ve beni bir sonraki otomatik cevaba yönlendiriyor.

Yapay zekâya karşı biri değilim. Aksine, teknolojiyle iç içe yaşayan, internetin gelişimini yıllardır takip eden ve bugün de dijital dünyada üretmeye devam eden biriyim.

Ancak burada önemli bir soru var:

Yapay zekâ bir karar verebilir. Peki o kararın yanlış olup olmadığını kim değerlendirecek?

Bir algoritma hata yapamaz mı? Bir insanın davranışını bağlamından kopararak değerlendiremez mi? Kültürel farklılıkları, mizahı, ironiyi veya gündelik dili yanlış yorumlayamaz mı?

Elbette yorumlayabilir.

O halde kullanıcının itirazını değerlendirecek gerçek bir insanın da bulunması gerekmiyor mu?

Bir platformun milyarlarca kullanıcıya hizmet vermesinin zorluğunu anlıyorum. Her hesabın tek tek insan eliyle incelenmesinin kolay olmadığını da biliyorum.

Ancak otomasyonun arkasına saklanarak kullanıcının itiraz hakkını fiilen ortadan kaldırmak kabul edilebilir mi?

Bir hesabı kapatmak için algoritma yeterli olabilir. Peki o kararın yanlış olup olmadığını değerlendirmek için neden bir insan bulunamıyor?

Dijital dünyada hiçbir şeyin sahibi değil miyiz?

Bu olay bana hiç düşünmek istemediğim bir gerçeği hatırlattı.

Yıllarca kullandığımız platformlarda binlerce fotoğraf biriktiriyoruz. Yazılar yazıyoruz, arkadaşlıklar kuruyoruz, takip listeleri oluşturuyoruz, kişisel arşivler yaratıyoruz.

Zamanla bütün bunları kendimize ait sanıyoruz.

Oysa erişimimizi kaybettiğimiz anda, yıllarca biriktirdiğimiz her şey bir anda ulaşılmaz hale gelebiliyor.

Bugün 2460 gönderime ulaşamıyorum. Takip ettiğim yaklaşık 250 hesabı yeniden bulmak zorundayım. Yıllar içinde oluşturduğum kişisel akışımı yeniden kurmam mümkün olmayabilir.

Bu olayın ardından başka bir şeyden de korkmaya başladım.

Ya bir gün ipekag.com da erişilemez hale gelirse?

2005’ten beri yazdığım yazılar, biriktirdiğim düşünceler, yıllar boyunca oluşturduğum arşivim… Bunların hepsini yeterince koruyor muyum?

Bir anda fark ettim ki elektronik ortamda oluşturduğumuz hiçbir şeyin gerçek anlamda güvencesine sahip değiliz. Bir platforma, bir sunucuya, bir şirkete veya bir sisteme bağımlıyız.

Yirmi bir yıldır yazdığım blogun yazılarını basıp kitaplaştırmayı, kendi kütüphanemde saklamayı düşünmeye başladım.

Çünkü bir gün bir platformun kapısının kapanması, hayatımın önemli bir bölümüne erişememem anlamına gelmemeli.

Ben ayrıcalık istemiyorum

Benim talebim çok basit.

Kurallarınız benim için değişsin istemiyorum. Birilerinin bana ayrıcalık tanımasını da beklemiyorum.

Yalnızca hesabımın gerçek bir insan tarafından incelenmesini, hakkımda verilen kararın gerekçesinin açıklanmasını ve varsa bir yanlışlığın düzeltilmesini istiyorum.

Eğer gerçekten bir kural ihlali yaptıysam bunun ne olduğunu bilmek istiyorum. Kendimi ifade etmek, hatamı anlamak ve bundan sonra daha dikkatli davranmak istiyorum.

Gereksiz tartışmalardan, yanlış anlaşılabilecek yorumlardan uzak durmaya da özen gösterebilirim.

Ancak neyle suçlandığımı bilmeden kendimi nasıl savunabilirim?

Hesabımın yeniden açılmasını istiyorum. Eğer bu mümkün değilse en azından yıllarca oluşturduğum fotoğraf arşivime, içeriklerime ve takip ettiğim hesapların listesine ulaşabilmek istiyorum.

Bunlar benim için önemli.

Ben hâlâ buradayım

2005’ten beri yazıyorum. İnternetin değişimini, blogların yükselişini, sosyal medyanın doğuşunu ve dijital alışkanlıklarımızın dönüşümünü yaşadım.

80’lerde büyümüş bir kuşağın üyesi olarak dijital dünyaya sonradan katıldım ama onu yalnızca kullananlardan biri olmadım. İçinde ürettim, yazdım, düşündüm ve kendime bir yer açtım.

Bir platforma ait olmakla dijital dünyada var olmak arasındaki farkı artık çok daha iyi anlıyorum.

Belki de bu olay bana önemli bir ders verdi: Kendi dijital arşivimi daha iyi korumalıyım. Yazılarımı yedeklemeli, fotoğraflarımı saklamalı, dijital varlığımı tek bir platforma emanet etmemeliyim.

Ama bütün bunlar Instagram’dan hesabımı geri istememe engel değil.

Bir hesabı kapatabilirsiniz. Bir platforma erişimimi engelleyebilirsiniz. Ancak yıllardır yazan, üreten, düşünen ve dijital dünyada kendine bir yer açan bir insanın hikâyesini bir hesap kapatma kararıyla sona erdiremezsiniz.

Ben hâlâ yazıyorum.

Hâlâ düşünüyorum.

Hâlâ gülüyorum.

Ve bu kez yazdığım konu, dijital dünyada bir kullanıcı olmanın, bir insan olmanın ve kendi geçmişine sahip çıkmanın ne anlama geldiği.

Ben bir kullanıcı numarasından ibaret değilim.

Benim de bir geçmişim, emeğim, hafızam ve anlatacak bir hikâyem var.

Bir hesabı kapatabilirsiniz. Ama o hesabın arkasındaki insanı, emeği ve hikâyeyi bir algoritmadan ibaret sayamazsınız.

Ve bu hikâyenin otomatik bir yanıtla bitmesini kabul etmiyorum.

Yorum bırakın

Filed under instagram, şikayetlerim

Yapay zeka’nın üst modeli

Zamanında düşünüp Google Görselle Arama’yı icat etmiştim. Şimdi de şunu düşündüm:

Yapay zeka destekli tasarım siteleri var. Doğru dürüst bir tanım ya da isterseniz tek bir kelime yazıyorsunuz. Size bunun görselini çıkartıp sunuyor.

Buyrun bu da örneği. Tanım olarak ne girmişim bilmiyorum da sonuç bu. Bunu büyük bir zevkle ve sefayla kullanıyorum. Hazır çekilmiş foto! “Kim ne yapsın” dersiniz. “Çık sokağa, asfaltta giden arabanın flu fotoğrafını çek koy”. Haha. kolay mı sanıyorsunuz?

Kendi çapında ünlü bir fotoğrafçıyla evliyim. Eşimin hobisi ve ilerde profesyonel olarak yapmak istediği şey; fotoğrafçılık. İnstagramına bir bakın bakalım: @geyikkoşan

Zıt kutuplar birbirini çektiğinden, eşi olarak ben, en son model telefon kamerasıyla bir tuşa basmaktan ibaret olan fotoğraf çekme işini hiç beceremiyorum. ışık-gölge yok oran hiç ama hiç olmuyor. İyi bir fotoğrafçının yanında benim çektiklerim iyice sefil kalıyor.

Bu nedenle yapay zekaya fotoğraf çektirmeyi seviyorum. Beş kulak, iki burun, dort parmak olabiliyor, her göz başka çıkıyor bazen ama er geç istediğime yakın bir görüntü yakalayabiliyorum.

Yine de bana yetmiyor, fikrim şu: Ben kendi resmimi koyacağım mesela, sonra da kucağımda bir aslan, bir uçağın kokpitindeymişim fotoğrafı yapacak. Fotoşopun becerikli hali. Sprey krem temizleyici şişesini yükleyeceğim, açılı halde ocağın üzerine sıkarkenki halini verecek bana.

Zeki Müren’le sahneye çık, Mario’yla araba kullan, Selçuk Erdem ya da Yiğit Özgür karikatürlerinde rol al.

Ay lüften olsun böyle bir şey.


Yorum bırakın

Filed under ben yazdım, icatlar, instagram, internet, severim paylasirim

Kaydırıguppak Linkçiler

Uzun zamandır instagramda oraya buraya “bırakılan” linklere basıp kayıyoruz. Bu “bırakıntı”lar insanın ayağına da bulaşıyor gezdiğin yerlerde izi kalıyor, kokusu üstünüzden çıkmıyor bir türlü.

İnfluencer dediğin de Cin-fluensır oluyor hemen.

Teknolojik olarak söyleyecek olursam: Kerameti kendinden menkul kozehol(*)ün biri, derme çatma içeriklerle, keşfetten gelenlere yalvara yalvara 10,000 takipçi edinir edinmez meşhur trendi frendi alışveriş sitelerine yönlendiren linkler koymaya başlıyor. “sizler için tek tek” seçtiği çin malı dangozlukların birine tıklarsanız uygulama linkten geldiğinizi bir cookie/çerez ile damgalayıp sitede gezinmeniz, önerdiği ya da önermediği bir şeyi almanız sayesinde kozehole %10-25 komisyon veriyor.

Siz bunun farkında değilsiniz, tabii ki site de ödemeniz sırasında bunu belirtmiyor. Ödediğiniz bedelin bir kısmını site, bir kısmını aracı ajans firma, bir kısmını da kozehol cukkalıyor. Size çok bir zararı yok, olan zaten pandemide kan kaybeden satıcılara oluyor.

Ama parayı ağaçtan toplamadığım için benim paramı çar ve çur etmeye salya akıtan bir sisteme yem olmak da istemiyorum.

Ben bu alışverişi zaten yapacak mıyım?= evet. O zaman o komisyon benim seçtiğim bir yere gitsin de içime sinsin. Biri kazanacaksa iyilik kazansın..

Nasıl?

Buradan iyilik kazansın sitesine üye oluyorsunuz.

Bir sivil toplum kuruluşu seçiyorsunuz.

Alışverişten önce İyilik Kazansın sitesinde girip oradan ilgili siteye geçiyorsunuz ki cookie peşinize takılsın. Alışverişleri uygulamadan değil, tarayıcıdan yapıyorsunuz. Ödediğiniz rakamın size de gösterilen yüzdesi seçtiğiniz STK’na aktarılıyor. Hiç bir şey olmasa sevaba giriyorsunuz.

Ben yazıyı yazarken geçerli siteler ve STK’ları şunlardı.. Siz yine de güncelliğini takip edin.

Mağazalar

A101
Addax
adL
Aker
Allianz Kasko
Altınbaş
Arçelik
Argento
Ariş Pırlanta
Armine
Asics
Avon
Avva
Ayakkabı Dünyası
B
Badenatural
Banggood
Beko
Bella Maison
Benetton
Bernardo
Beymen
Biletall
Black Spade
Bloom and Fresh
Boyner
C
Cacharel
Casper
Chakra
Colin’s
Columbia
Ç
Çetinkaya
ÇiçekSepeti
Çocuklu Dünya
D
D’S Damat
D&R
Dagi
Dalkuyumculuk.com
Damat Tween
DeFacto
Dekopasaj
Desa
Dilvin
Divarese
Dodomama
E
ebebek
Emel Pırlanta
Emsan
Etstur
Evinemama
Evyap Shop
Exxe Selection
F
Fitmoda
Fırsat.me
Flavus
G
G Lingerie
GAP
gostreet.com.tr
Gratis
Gülaylar
Gurmekahveci
H
Halı.net
Happy.com.tr
Hatice Teyze
HavHav
Hobium
Hotiç
Huawei
Hummel
Hürriyet
İ
İdefix
İlvi
İstegelsin.com
J
Joker
Jua
Jumbo
K
Karaca Home
Kelebek Mobilya
Kitap365
Koçtaş
Korayspor
Koton
Karaca
Kuaybe Gider
L
Lastikçim
LCW
Lidyana
Linens
Little Caesars
Lizay Pırlanta
LTB Jeans
M
Mamaplus
MarkaStok
Marks & Spencer
Mavi
Mealbox
MediaMarkt
Migros Sanalmarket
Milli Piyango Online
miyav.com.tr
Modanisa
Monofiyat
MoonSports
Morhipo
Mudo
N
Natro Hosting
Neredennereye.com
Network
Nevzat Onay
Nike
O
Osevio.com
P
Penti
Pera Bulvarı
Perspective
Pierre Cardin
Pırlanta Merkezi
Pomidik
PttAVM.com
Puma
R
Rafinera
Rakle
Reebok
RotaRadar
Ruum Store
S
S Sport Plus
Saat&Saat
Samsonite
Setre
Setur
Silk and Cashmere
Skechers
Slazenger
Sneakscloud
Solaris
Sonsuz Oda
Sporthink
Sportive
Stradivarius
Supplementler
Süvari
Suwen
T
Taç
Tatil.com
TatilBudur
Teknosa
Teksaat
Temel Kitap Kırtasiye
The Mia
Tommy Life
Touche Prive
Touristica
Toyzz Shop
Trendyol
Tudors
U
U.S. Polo Assn.
Under Armour
Unuttumsanma
V
Vitaminler
Vivense
Y
Yakala.co
Yalıspor
Yargıcı

Sivil Toplum Kuruluşları

Ahtapot Gönüllüleri Sosyal Dayanışma ve Sportif Faaliyetler Derneği
AKUT Arama Kurtarma Derneği
Anne Çocuk Eğitim Vakfı
Bir Dilek Tut Türkiye
Buldan Vakfı
Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği
Denizli Otizm Derneği
Down Sendromu Derneği
Genç Hayat Vakfı
Kadın Emeğini Değerlendirme Vakfı
Kanserli Çocuklara Umut Vakfı
Kansersiz Yaşam Derneği
Koruma Altında Yetişen Gençler ve Koruyucu Aile Derneği (KALBEN)
Koruncuk Vakfı
Lokman Hekim Sağlık Vakfı
Maya Vakfı
Rehber Köpekler Derneği
Sen De Gel
TEMA, Türkiye Erozyonla Mücadele, Ağaçlandırma ve Doğal Varlıkları Koruma Vakfı
Temel İhtiyaç Derneği
Tohum Türkiye Otizm Erken Tanı ve Eğitim Vakfı
Toplum Gönüllüleri Vakfı
Türk Eğitim Derneği
Türk Eğitim Vakfı
Türk Kanser Derneği
Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı
Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği
Türkiye Spastik Çocuklar Vakfı
Tüvana Okuma İstekli Çocuk Eğitim Vakfı


(*) kozehol: küfür olarak uydurduğum bir kelime.

Link bırakmak….Hayvanlar gezinirken sindirim sistemlerini boşaltırlar. Bayağı durdukları yere “bırakırlar”. Kaba bir insan olsam sıçarlar derdim ama kibar bir insanım, demiyorum.

Yorum bırakın

Filed under alışveriş işleri, araştırdım, insan olmak, instagram, internet, sosyal medya, uygulamalar

Ne mene fenomen? Aynen menemen..

Sosyal Medya Fenomenlerinin Etkisi Abartılıyor mu?

yazının orijinali bu sitede. paylaş butonunu çalıştıramadım.

İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi Öğretim Görevlisi Güventürk Görgülü ve Pazarlama 3.0 editörü Turan Farajova, yürüttükleri “Sosyal Medya Fenomenleri Takipçilerinin Satın Alma Tercihlerini Etkiliyor Mu?” başlıklı araştırma sonuçlarını açıkladı. Araştırma sonuçları, Influencer Marketing yönteminin, ancak etkili seçme ve ölçme araçlarıyla, markalara belirli ölçülerde fayda sağlayabileceğini gösteriyor. 
Ankete katılanların yüzde 70’ten fazlası marka tercihlerinde fenomenlerin rolü olmadığını düşünüyor. Her 100 kullanıcıdan 80’i de son bir yıl içinde fenomenler aracılığıyla tanıtılan herhangi bir markayı satın almadığını ifade ediyor. Aynı konuda kadın erkek ayrımına bakıldığında, kadınların marka tercihi ve satın alma konusunda, izledikleri fenomenlerden daha yüksek oranda etkilendikleri görülüyor. Kadınların yüzde 42’si marka tercihinde izlediği fenomenlerden etkilendiğini söylerken, erkeklerde bu oran yüzde 20’nin altına düşüyor. Kadınların yüzde 30’u son bir yıl içinde fenomenler aracılığıyla tanıtılan bir ürün veya hizmeti satın alırken, erkeklerde bu oran yüzde 10’lara kadar geriliyor.

Fenomen takipçilerinin önemli bir bölümü bu hesapları kişisel paylaşımlar için izliyor ve sponsorlu paylaşımları dikkate almıyor. “Fenomen” olarak tanımlanan kişilerin, takipçilerinin ancak küçük bir bölümü için “influencer” olabildiğini gösteriyor.

 

Özetle.. fenomen menomen değilsiniz, influencer hiç değilsiniz, Yalova kaymakamı bile değilsiniz.. zamanınızı ve çoluk çocuğunuzu medyaya feda etmeyin artık..

Yorum bırakın

Filed under facebook, instagram, internet, sosyal medya

Bacon sayısı

Şöyle bir teori var. Film sektöründe hangi ülkeden her kim olursa olsun bir kişinin ABD’li ünlü aktör Kevin Bacon‘a sadece 6 kişi uzaklıkta olması. Rahmetli Ayhan Işık mesela..

Ayhan Işık(1), Faik Coşkun adlı kişiyle birlikte Krallar ölmez filminde oynadı. Faik Coşkun (2).

Faik Coşun, Topkapı isimli filmde Maximilian Shell ile oynadı Maxi abi (3).

Ki Maxi abi bizzat Kevin Bacon ile Telling Lies in America filminde oynadı bu da 4.

Size ömür Vatan Şaşmaz mesela.. Suleyman Kabaali ile “Seninki Kac Para” filminde oynamış. bu 1

Süleyman bey “Ay Lav Yu Tuu” diye bir filmdeymiş ve Steve Guttenberg de o filmdeymiş bu da iki.

Ki Steve de Kevin’le Diner filminde beraber oynamış bu da üç. Sardıysa kendiniz de buradan oynayabilirsiniz.

*-*-*-

Sözün özü, dünya küçük. Evvelsi gün Instagramda fink atarkene, bir arkadaşımın imkanı yok tanımaz diyebileceğim başka bir arkadaşımla gayet samimi olduğunu gördüm.

Gecen yıl Instagramdan bir ürün aldım, kargoyu getiren kişi, göndericinin liseden arkadaşı çıktı. Kayseri’de liseye gitmişler beraber, kargocu Istanbul’da kargo işinde, arkadaşı Antalya’da yiyecek satışına girmiş. Benim kargomda buluştular.

Sinemaya gitmek isteyen kuzenim Trabzon’dan aradı, bir telefon operatorunun kod promosyonu varmış, bilmemne numarasına mesaj atınca bi bilet alana bir bilet de bedavaymış. bende o operatorun hattı yoktu, whatsapp grubuna yazdım, İzmir’de bir arkadaşta varmış, kodu paylaştı, Trabzonda bir bilet kazandık.

Daha neler neler.

Internet çok korkunç bir yer, öyle masum sinsirella stalklardan bahsetmiyorum. Hakkınızda yazıp fotoğrafladığınız her şey ele geçirilebilir durumda. Hatta ölseniz cenazenize bile saygı filan yok, elden ele dilden dile geziyorsunuz. Lafı uzatmadan sizi dünyanın en süper medyumuyla baş başa bırakayım.

 

1 Yorum

Filed under filmler, instagram, internet, sosyal medya

Baston Kilit Prensibi

Ben gençken babamın arabasında direksiyon kilidi vardı. Baston kilit de derler, şöyle bir şeydir :

bastons

takılınca da şöyle bir şeydir..

baston

Park eder sonra da şemsiye sapı gibi olan kancayı frene takarsın. Direksiyona da U gibi olan kısmı takar ikisini kilitler, anahtarı çekersin.

Bu bir hırsızın senin arabanı çalmasına KESİNLİKLE engel değildir. Biraz daha uğraşır sadece. Ama elbette açar ve çalar arabayı. İş ne kadar uzarsa da yakalanma riski artar. Bunu takmanın ve kıpkırmızı tepesinin anlamı; hırsıza “uğraştırıcı=bir sonrakine geçeyim” fikrini vermektir. Top sizden atlar, nerde patlarsa patlar.

Bütün profesyonel suçlular gözlemcidir. Avını inceler, kolay lokma ararlar.

Buradan sonrasını yazmayacağım, arif olan anlar.

Selamlar.

 

 

1 Yorum

Filed under aile, çocuk, güvenli hayat, instagram, internet

Anlayana…

#Kinsan’ların sloganı. Herhangi deriiin(!) manalı bir fotoğrafın altına iliştirilen depderiiin bir kelime.

Çog anlamlı. Çünkü derin. E çünkü öyle herkeş anlayabilemez. Ama ben anladım. tabiyki o benim ileri anlayışlılığım. ama sen anlayabilir misiniz bilmiyorum belli değil o. seviye yok sende. bende var. ben anladım. bir defada.  şıp diye anlarım hatta. 

“anlayana” yazayım da okuyanlar hayran olsun. vay anam babam, nassıl da anlamış niyçin ben anlayamıyorum. been anlayabilsem beynim yanar demek ki.. desinler. yanar tabi. beyin bu. benimki süper. anlıyorum ben. anladım hatta. öküz yok karşında. yok ama, işte, anlayana..

———————————————————-

çok değerli bir arkadaşımdan öğrendiğim atasözü: “akla nazar ermezmiş, herkes kendininkini beğendiğinden” (@hopelovefun)

Yorum bırakın

Filed under instagram, internet, saçmasapanlıklar

Bloggercikler

İnternette 1997’den beri varım, bebekliğini bilirim yani. Çevirmeli ağ, modem sesi, mirc, asl, icq, yahoo gruplar, aklınıza ne gelirse hepsini yaşadım.

Ülkenin ilk bloggerlerinden biriyim, samimi söylüyorum internete erişim bu kadar yaygın değilken daha bir bilinçli kesim online idi.

Şimdi her telefon sahibi bir yandan fotoğraf sanatçısı bir yandan da mikro blogger (bilogger) olduğundan benim içim şişiyor.

Kadınların eğitim ve iş hayatına atılmaları lazım. Bu atılganlık olan atılmak değil atmak kökünden at-ılmak. Birileri itip bu kadınları işe filan atsın. Bu kadar boş vakitte ve bu kadar internete erişim kolaylığında “ulan bilgi çağındayız, dünyanın her yerinden her şeyi görüp öğrenme fırsatı açıldı önüme  iki lokma bir şey alayım” değil “oha herkes bana baksın, onu da koyayım bunu da göstereyim, veri kirliliği yaratayım, saçmasapan şeyleri paylaşayım, bana ilgi gösterin hüop” kafasında yaşamaya başladılar.

İnterneti bir aile fotoğrafı albümü olarak kullanmaları bence çok da dert değil. Kendi sayfasıdır, duvarıdır. Sümüklü sıradan çocuğunu; değersiz, çin malı, birbirinden ucuz, her milyoncuda satılan fincanını tabağını sergiler; duvarında bir tek tablo, sehpa üzerinde bir tek kitap dergi olamayan vasat evinin fotoğraflarını yayınlar da yayınlar. Oraya kadar tamam.

O kadarla da kalmayıp gayet mühim olduğunu düşündükleri lüzumsuz fikirlerini saçmaya da çok teşneler. İşte orada büyük bir terslik var. SANA NE? cevabını alınca “ama ben fikrimi söyledim, saygı duyacaksın” diyorlar. FİKRİNİ SORAN KİM?

Sen kimsin? Yetkin, bilgin, diploman nedir? Sıfır bir insan, eline internet geçince alim oluyor başımıza. Ağzının payını alınca da zırlıyor.

Bunların en nefisi, instagramdaki sabun sayfama özelden yazan “biloggerler”. Hamfendi sağdan soldan arakladığı fotoğraflarla kozmitik biloggeri, yaşam goçu, piskolog, kanaat önderi oluyor. Bir şekilde takipçi kazanıp/satın alıp sonra da postu serip çalışmadan geçinmeye başlıyor.

Yüzde kırkı kopyala yapıştır bir mesajla başlıyor iletişime. “Zottirik’le yaza merhaba blogger toplantıma ürün sponsoru olmanızı rica ederim” tarzı bir mesaj. Manası  şu: Bana bedava sabun gönder, gelen beleşçilere ne kadar çok mal sağlayabilirsem o kadar büyük bilogger oluyorum, üstelik bu “etkinliği” yayınladıkça takipçiler bütün bu avanta ürünlere konmama ağızları sulanarak bakacaklar, sen reklam zannedeceksin ama aslında benim havam olacak.Oh ne iyi ne popi”

Salak yerine konmak. Hiç sevmem.

Belli bir kaç firma pr olsun diye bir bütçe ayırmış birşeyler yolluyor. Onlar yolladıkça çingene-bilogger dilenmesi katlanarak artıyor, “bana da yollaaa” diye firmanın kapısını aşındırıyorlar, adamlar bıkıp yollamayınca “takipçilerime bildireceğim sizi kötüleyeceğim, batıracağım sizi” şeklinde ucuz tehditlere gidiyorlar.

Gelen ürünler ne oluyor?

Bu etkinliğe doluşan on tane adı sanı belli olmayan bilogger çanta dolusu malı eve taşıyor, kafasına göre üç beş tanesini ve etkinlikte ne giyip ne makyaj yaptığını yayınlayıp “Sevgili Zottirik beni de çağırmış. Bunu da filan firma sponsordu o verdi bize, zaten çok severim, iyi ki var, oğluma adını koysam yeridir, şahane bir ürün Allahım bundan önce ne boktan şeyler kullanmışım nihayet ben de bu ürünün kullanıcıları arasındayım herkese tavsiye ederim” yazıp bir sonraki etkinlik için sıra beklerken elindeki bu ıvır zıvırı ya atıyor ya da yedek bir hesaptan satışa koyuyor.

Diğer bir yüzde kırk, takipçi sayısına güvenip rastgele bir hashtagı takip ederek herkese “Ürünlerinizi deneyimleyip sizi takipçilerime tanıtmak istiyorum, bana ürün yolla” şeklinde mesajlar atıyor. Bu ürünün ne olduğunu bile bilmiyor, ne takip etmiş ne bir beğeni yapmış. Hızlı hızlı mesaj çekip isabet ettirmeye çalışıyor. Yanılıp bir şey, örneğin şampuan gönderen olursa “ay super, bundan sonra başka şampuan kullanamam” tarzı bir metinle fotoğraf yayınlıyor, işin güzel tarafı en az 5 başka şampuanı da böyle övdüğü resimler biraz aşağılarda.

Deneyimlemek istiyorsa bir zahmet satın almasi gerektiğini, isterse indirim yapabileceğimi ama asla bedava yollamayacağımı söylediğimde “eee ama niyeee, öbür enayiler yolladı ama” şokuna giriyorlar.

Kalan yüzde yirminin yarısı saygın, araştırmacı, hangi arabaya binerse onun türküsünü söylemeyen, firmalara “gebe kalmayan” kişiler. İşte onlara bayılıyorum. İlgiyle izliyorum.

Diğer yarısı etkinlik akbabası. Her yere çağırılıyor, her yere gidiyor. Elinde sarıya boyalı saç/ metreslik/ağzı burnu güzelce bir çocuk ya da hepsi var. Peşindeki sürü ile takipçi sayesinde zehirli bir kibir gazıyla şişmiş balon bunlar ki, evlerden ırak.

 

 

7 Yorum

Filed under insan olmak, instagram, internet, kültür, kozmetik, saçmasapanlıklar, sosyal medya

Sosyal Medya Kuralları ve TCK Madde 125

Sosyal medyanın birinci kuralı gereği yetişkin bir insan kendi hesabından kendisi hakkında istediği paylaşımı ya da yorumu yapabilir. Bir başkası hakkında yazıp çizdiği şeyden de %100 mesüldür. “Ben öyle demedim, yanlış anlaşıldı” gibi kıvırtmalar geçersizdir.

Sosyal medyanın ikinci kuralı: Kendi sayfanda başkasına saydıramazsın, başkasının sayfasında o kişiye ya da üçüncü bir şahsa hakaret edemezsin. Hakaretin basit tanımı: sadece küfür değil, kendi öz annenin yüzüne söyleyemeyeceğin her türlü laf ve emojidir; hakaretin “ama benim fikrim bu, saygı duyacaksın” gibi bir kaçarı yoktur.

Sosyal medyanın ücüncü kuralı: Beğenmediysen, sana göre ayıp/günah/edebe örfe aykırı/terbiyesiz/ahlaksız ya da iğrenç ise, yapılacak iki şey var.

1- engelle. bir daha görmezsin.

2-şikayet et. haklıysan yetkililer gereğini yapar.

yapılmayacak tek şey var: ağız dalaşına girmek. sana ne kardeş? üzerine vazife mi? değil. Erişkin insanların neyi nerede ne kadar paylaşacakları kendi sorumluluğudur, internetin muhtarı değilsin, KARIŞMAYACAKSIN! “bence” diye başlayan her cümle görecelidir.

 

Size sosyal medya hukukunu güzelce özetleyen şu sayfayı okumayı öneriyorum:

İnternet aracılığıyla işlenen suçlarda sıkça sorulan sorular ve cevapları

 

Yorum bırakın

Filed under instagram, internet, sosyal medya

K-insan

Küçük insanlara kinsan diyorum, bu adı koymamda mühim bir etken küdam fikridir ki Can Barslan’a teşekkür etmek lazım. Benim kinsanlarım ebat olarak değil fikir olarak küçükler o yüzden sadece bakarak ayırt edilemiyorlar. Bir süre konuşmaları ile insan ve kinsan birbirinden hemen ayrılıveriyor.

Bu yazı istediğim kadar hafif olacak mi şu an bilemiyorum.

Hayal edin: Bir masanın önünde oturmaktasınız. Onunuzde bir kutu var. bir karışlık bir şey. Ayakkabı kutusu kadar diyelim.

Ne var içinde?

Sizce?

Ne renk, dokusu nasıl? Elinizi kutuya soksanız sıcak mıdır soğuk mu?

 

Kutuda MUZ var bir tane.

Dünyanın her yerinde tanınan bir meyve. Adını her dilde farklı söyleseler de kime göstersen muzun muz olduğunu bilir.

Bu bir GERÇEKtir. Önemlidir.

Muz sevmem, illa sarı olacaksa limon olsaydı, muzu buzdolabına koyarsan uzun dayanır, hayır oda sıcaklığında durmalıdır, muzu alttan açmak lazım, hayır efendim sap kısmından soyulur, benekli muz lezzetlidir, iri muz daha faydalıdır, muz çok lezzetlidir, üzüm dururken muz yenmez….

Bunlar FİKİRdir. Başına “bence” kelimesi gelebiliyorsa görecelidir, izafidir, her yerde aynı değildir. O zaman önemi yoktur. Geçersizdir.

Fikirlerinizle gerçeklerinizi oturup bir sayın. Kafa adlı kutuda sadece gerçekler olsun.

Bir örnek: Ben çayı şekersiz içerim. Eee noolmuş? İç. Bunu konuşmayız. Bize bir faydası yok bu bilginin. Kutudan dışarı.

Sosyal medyada bunu belirtmek balkona çıkıp bağırmak gibi. Bize ne? Kendi balkonuna çık bağır mahzuru yok.

Bunu BAŞKASINA yorum olarak yazıp “fikirlerime saygı duyacaksınız, düşünce özgürlüğü var” diyemezsiniz.

O fikir senin fikrin, otur kendi sayfana yaz, çiz, fotoğrafını çek isteyen baksın. (bakınız ben). Budur düşünce özgürlüğü. Gelip benim sayfama öyle yorum yazamazsın. O benim özgürlüğüme müdahaledir, özgürlük alanımı çiğnetmem.

 

 

 

 

Yorum bırakın

Filed under insan olmak, instagram, internet, kültür, severim paylasirim, sosyal medya