Category Archives: çocuk

Üstte görülsün diye random

Mustafa Kemal Atatürk demiş ki: “Bir Türk Dünyaya Bedeldir”.

Burada kastettiği bir Türk vatandaşının İSTERSE dünyadaki her bir insan kadar başarılı olabileceği. Bir Türk bütüüün dünyadan daha acar, güçlü, zeki, vb vb değildir. Atam bedelini ödeyip dünyayı sana almadı yani. İsteyip de başarıdan başarıya koşan binlerce TÜRK var dünyanın her yerinde. Türk doğdum diye otomatik olarak dünyanın avucuna verilmesini bekleyen güruh illet bir güruh.

Öyle bir Türk var olmasa da her bir Türk onu kendisi zannediyor malesef. Bu son 20 yılın mahsülleri zır cahil internet budalaları olduğundan bir youtube videosunun altına “ilkk” “ilk yorum” yazmaktan utanmıyorlar. Bu ne? Hiç. Başarı. vauv.

Daha sivri olanları Play’de oyun yorumlarına şunları ekliyor. :

“Türkçe dil desteği olmadığından bir yıldız” “Çok reklam çıktı 1 yıldız bile çok”

Adam o oyunu oturmuş kendi dilinde yazmış, sen de yaz? Yoook.

Reklam izletecek ki para kazansın; mesleği bu adamın. İşini sırf senin kara kaşın kara gözünün hatrına mı yapacak? Ya da para verip satın alacaksın. YOOOOK asla para vermez de, reklam izleyip kazandırmaz da. İnterneti kapatır, uçak moduna alır hınzır. Çok müko fikir. Bu pazardan para kazanamazsa adam ne yapsın? Niye sana bir de dil desteği versin. Elinde olsa oyunu bu pazardan çeker, haberin yok.

Bu “bedelli” tiplerin bir versiyonu da “üstte gözüksün diye beş yıldız” kesimi.

Elin adamı derin incelemeler yazmış, hiç olmazsa oyun hakkında bir paragraflık güzel bilgiler veriyor. Ama google play yerel yorum gösteriyor sadece onları göremiyorsun. Bizimki “eh işte. yorumum üstte kalsın diye 5 yıldız bundan sonrası random aslknhnd avrnhsfhjdhnvsncvnhsdfnn sjanhcdnssjhffsmcsjvsdınvmkhfn hf”

Bu ne? Şuraya bir miktar Lorem İpsum yazasım var.

Yorum bırakın

Filed under çocuk, bilgisayar, internet, saçmasapanlıklar, uygulamalar

Örf Zörf Sevmemem

Efenim bizim sülale çok eskilere dayanır. Ve sabit, taşa kazınmış örflerimiz vardır.

Dedegil ortak alanda, mesela oturma odasında, mâaile, tek ampul altında, tek soba başında radyo dinleyerek geçirmiş gecelerini. Aynı onların dedelerinin dedelerinin dedeleri orta asyadayken tek çadırda tek ateş başında daire çizip oturdukları geceler gibi. Zaman yolculuğu olsa o günlere gitsem, çevremi hiç yadırgamam.

Başı ağrıyan, derdi olan, sevinci olan hiç kimse ayrı baş çekip odasına geçemezmiş. İlla hep beraber yemek, hep beraber oturup AJANS dinleme. Küçükler susacak, sadece büyükler konuşacak.

Babagil aynı şeyi sürdürdü. Salonda oturacağız, onun dediği kanalı izleyeceğiz, ajans/futbol/futbolun yorumu/32. gün/açık oturum…neymiş dünyada ne oluyor öğrenelimmiş. en son: “saat 10 yatağa kon”.

Bir video filmi kiralayalım?..yok.

başka kanalda dizi var.. yok.

evde iki TV daha var bırak gidip arka odada ona bakalım biz? yok.

odama gidip kitap okuyayım? yok.

Allahtan Anadolu Lisesine gidiyordum da “dersim var” deyip odama fıyabiliyordum. Ben çocuk olabilirim ama haklarım var. kime anlatıyorsun. ilişki tamamen efendi ve köle ilişkisi.

Hele yazın bir ay dedemlere giderdik.. işkencenin sunturlusu. Sofra kur sofra topla, sonra verandaya.. önde küçük bir bahçe, ondan sonra küçük bir sokak.. sonra karşı evin bahçesi. manzara bu. plastik sandalyelerde arkan uyuşana kadar otur. gerekirse çay kahve ikramı. sivrisinek gelmesin diye de karanlıkta.

ben gideyim TV izleyeyim içerde? yok

bak buradan yunan televizyonu çekiyor ne güzel ingilizcem gelişir? yok.

bisiklete binip sahile ineyim? yokkk

bizimle otur.

e BEN sizinle niye oturayım? benimle konuşmuyorsunuz ki? Ortak bir mevzumuz yok. ben sizin mevzuları bilmiyorum/önemsemiyorum, siz benim yaşıma uygun sohbetten acizsiniz.

bir adet 12-13 yaş genç. (bir 35’lik, bir 45’lik, iki atmışlık) 4 erişkin ve bunalım dolu geceler.

Benim ortamda var olmama aldıran yok, insan değilim, saksıyım ben.

***—***

Kuzenlerimle, yeğenlerimle, çocuklarımla bire bir ilgilenirim. İlgilerine heveslerine göre konuşur, soru sorar dinlerim. Usûlen dinlemem, öğrenirim. Aynı ortamdaki her bir insanla eşit miktar sohbet etmeye özellikle gayret ederim. Evin kedisinin bile halinin hatrının sorulmaya, bilinmeye, sevilmeye ihtiyacı var.

Yemişim “aile birlik ve beraberliğini”. Beni soran olursa whatsapp’tayım.

Yorum bırakın

Filed under aile, çocuk, mental abuse, saçmasapanlıklar

Anneler günümüzü şeyederim. EE..

Gerçekten sinir olduğum bir “kibarlık budalalığı” var. Politik doğruculuk/Kartaneciliği.. (*)

Aman alınmasın, aman gücenmesin, vay darılmasın diye göze göz diyememek..

anladın sen onu..

“Kör deme körler alınır, âmâ de.

Artık âmâ deme, özürlü denecek.

Niye özürmüş? Ne demek o? özür olur mu? Engelli. Görme engelli diyeceksin.”

ayyh. el döşte iç kasılması efekti.

-*-

Anneler günü.

AA kutlamayın annesi olmayan çocuklar üzülüyor.

Çocuğu olmayan anneler perişan oluyor.

Kutlamayın!

Sessiz Kutlayın!

Kutlamadan önce Sezaryen mı doğurmuş kontrol edin, öyle anne olmaz, vajinasından çocuk çıkıp çıkmadığına iyice emin olun.

Suni yoldan tüp anne olanları iyice az kutlayın, kedi köpeğe annelik edenleri asla kutlamadığınız gibi kınayın, üvey anneleri kutlarmış gibi yapıp saçını çekin.

YOK YA? SANA NE???

SA NA NEEE???

Hayır kutlamazsan bu kurtlu ekip bu sefer “yazıklar olsun! bir tanecik anneniz, canını kanını sütünü verdi, yıllarca saçını süpürge etti.. bir gününü dahi çok gördünüz.” gibi bir şey pörtletecek. Çünkü kurtluluk. Çünkü bok çömçeliği. (**)

E bize ne tam olarak? Mesela ben de paskalya kutlamıyorum. Kimsenin de paskalyasına karışmıyorum, ne güzel işte iki gram sevinsin birşeyler kutlasın insanlar.

Anneler günü, babalar günü. Kutlayan kutlasın, kutlamayana karışmasın. Kutlamayan kimseye karışmasın. “öksüzlere nanik yapalım, oh canımıza değsin” günü değil zaten. Olayı bir festivale çevirmiyor kimse.

Babam rahmetli oldu. Babalar gününde fazladan bir fatiha okuyorum, sevgilerimi iletiyorum bitti gitti. Çevremde, rastladığım tanıdığım babaların babalar gününü kutluyorum, seviniyorlar. Çok büyük bir mevzu değil. Kutlayan kutlasın, kutlamayan da kutlamasın. Bir anneniz ve bir babanız var. Evet var. Ölü olabilir, ölse daha iyi demiş olabilirsiniz. Seversiniz sevmezsiniz. İşinize bakın. Herkes işine baksın.

Anneler günüm de kutlu olsun. İki evladımız var, Allah cümlesininkini bağışlasın.. Üç kedimiz.. bir şekilde koruyup kolladığımız annelik ettiğimiz şeyler. Bize annelik edenler. Allah razı olsun.. Çok da güzel kutlarım.

Kutlu olsunnn. Oooh.

(*) politically correct

(*) snowflake

(**) bok çömçesi: (Çömçe= eski dilde kepçe.) Antep ağzında bok karıştırmaya bayılan, tek işi bok karıştırmak olan kişiye verilen ad.

2 Yorum

Filed under aile, çocuk, insan olmak, saçmasapanlıklar

nasıl mezun olunur?

Pandemi, okulların kapalılığı, LGS (lise giriş sınavı) ertesinde oğlum ortaokuldan kızım liseden AYNI GÜN mezun oldu.

Okulun “tören için 300 lira alacağız, kep ve cüppe sizde kalacak” teklifine “ikisi aynı beden zaten, tek kep tek cüppe yeter, olacağını söyleyin” şeklinde pazarlık ederek ikisini 400’e bağladım. Napcaz bir ya da iki cüppeyi evde zaten? Seneye mezun olan birine mi devretsem?

Akabinde son dakkada “erkekler beyaz gömlek giyecek” şeklinde kıyafet kodu geldi. Yahu evde beyaz gömlek ne arar? Acilen gece yarısı LCW sipariş verildi, ertesi gün öğleden sonra mağazadan teslim alınacak şekilde halledildi. İki ayak bir pabuca sığdı ama gel bana sor..

Tören gerçekten sade ve kaliteliydi bak ona sözüm yok. Sancak da bizim kız tarafından taşındı, ağladım heyecandan . Çok güzeldi. “Senden daha güzel” ve kız kardeşimin deyimiyle “cheddar gibi her yere yakışan” Karayip korsanları ezgileriyle mezuniyet törenleri gerçekleşti.

Şimdi ilk defa çocuk mezun edeceklere öneriler:

telefonu birine verin o çeksin siz olayı yaşayın ve iki elle ALKIŞLAYIN çocuğunuzu.

yanınıza bir mavi ikea çantası alın. suyu, şalı, mendili, yedek babeti, kepi cüppesi bir kucak eşyayla gezilmez kokteyllerde. çantayı bir yere (sandalyenizin altına) park edersiniz : iki eliniz boş mis gibi takılırsınız.

evet yanınıza yedek babet ya da spor ayakkabı alın. kızın da sizin de topukludan ayağınız şişip iflas ettiğinde eve sürünmeden dönebilirsiniz böylece.

Kızınız etek giyecekse sahnede yürümeyi, oturup kalkmayı prova edin; bütün günleri pantolon/eşofman/taytla geçtiğinden zarif bir etek adabını unutmuş hepsi, bacakları uzatan mı istersin, yayılan mı, ayırıp gevşeyen mi…

mezuniyet iskemlelerinin arkasına birer dosya/poşet iliştirmek lazım. sertifikalar, diploma ruloları, ödüller vb alındıktan sonra elleri kolları doldu mu sana? her ayağa kalkan yere bıraktı elindekini..

okuldan bu işlerde görev alan herkese ayrı ayrı teşekkür etmeden oradan ayrılmayın. bildiğin angarya ve altından kalkması çok zor bir iş.

yarın okulların bir kısmı açılıyor, cümleten hayırlı başarılar annecim, çok seviyorum çok gurur duyuyorum sizinle.

İpek

Yorum bırakın

Filed under çocuk, OKUL, tertip

Disleksi (SON)

Disleksi bitmez tabii de, bizim buraya yazacak maceraların sonu geldi.

Oğlum liseye geçti, ortak kararımızla artık rapor almayacağız. Kendi gayreti ve hepimizin sabrıyla devam edecek öğrenim hayatına.

Oğluma rapor alma süreçlerinde ne çektiğimi ben bilirim. Sağlıkçı olarak. Okuryazar iş bitirici bir birey olarak. Bürokrasiden illallah dedim.

Bir anne olarak her disleksi velisine gerekirse öğrenim hayatı boyunda rapor almayı önemle tavsiye ediyorum. Lütfen önceki disleksi yazılarımı aşağıdaki etikete tıklayarak okuyun.

Disleksiyi hiç bilmeyen öğretmenler varken çocuğun tek dayanağı, davasının tek avukatı sizsiniz. Vaz geçmeyin.

Her alanda , okuldan soğumadan kendi hızında öğrenmesine, ekstra dersler almasına, LGS (lise giriş sınavı) için tek başına bir sınıfta sınava girmesine, yanına bir okutman bir işaretleyici verilemsine ve 20 dakika ek süre almasına yardımı olan bu raporlar olmasa çok çok zorlanırdık.

Türkçe, Matematik, Fen, Sosyal ve Din 10 soruda 5er net civarında yaptı. İngilizce FUL. Yaz tatilinde gün aşırı bana sesli kitap okuyor. Her sayfada birer ikişer hatası olsa da artık okuduğunu duyuyor ve sonraki kelimeyi tahmin edebiliyor. Diğer gün de matematik tekrar ediyoruz, kesirler senin köklü sayılarda bölme benim itiş kakış (benim diskalkuli olmamdan mütevellit) ilerliyoruz bakalım. Epeyce rezil de ediyor beni ki gururdan ağladım bir defasında.

Aslan oğlum kaplan oğlum. Hadi başarılar. Allah zihin açıklığı versin, hayırlı kapılar açsın. Oku, büyük adam ol, vatana millete hayırlı insan ol.

Yorum bırakın

Filed under çocuk, disleksi, ilkogretim, severim paylasirim

İnsanlar 4 grupta incelenebilir

İlk grup sanki 5 yaşındadır. Ona pi sayısını anlatamazsınız, anlatmayın da zaten. Elinde kibrit görürseniz elinden alın ve yüksek bir yere kaldırın. Bilmesi gerekeni söyleyin, güvenliği için kurallar ve yasaklar koyun, ve denetleyin; çünkü bırakırsanız 3 öğün nutellalı ekmek yer, bu da yanlış bir beslenme alışkanlığı. Onunla tartışılmaz, söz dinletilir.

İkinci grup 15 yaş ergeni. Kurallara devam ama kuralları açık seçik izah etmeniz lazım. “ben oyle dedim oyle olacak” denmiyor artık. Sınırları esnetiyoruz, kararlarını kendileri veriyor ama biz de gözden geçiriyoruz. Böyle böyle içgüdülerini değil sağduyuyu dinlemeyi öğreniyorlar. Ona buna sataşıyorlar, bazen ağzının payını alıp oturuyorlar. Arada yaş tahtaya da basıyorlar, ama öğrenme sürecinin bir parçası olduğu için azarlamıyoruz, elimizi uzatıp kaldırıyoruz.

Üçüncü grup 40 yaş insanı. Beklentimiz hayatta bir yerlere varmış, bir şeyleri kapmış, kuralları içselleştirmiş olması. Böyle insanların herhangi bir sınırı olmaz. Sınırı bilirler. Kimse tarafından kontrol edilmelerine gerek yoktur. Sağduyu da, bilinç de, ahlak da izan da gelişmiştir artık. Sosyal hayatta nedenini nasılını kendisi çözüp problemlerin üstesinden gelebilmesi gerekiyor. Hatalı sollama yapmaz, trafikte şerit değiştirmez, hız sınırına uyar, trafik kazası görünce izlemeye dalıp yolu tıkamaz. Hız tümseği koyulmaz böyle insanların çoğunlukta olduğu yollara. Yere izmarit atmaz, ayakkabısını kapıda çıkarmaz. Maske takılacaksa takar, tartışmaz tartışacak bir şey yoktur onun için. Yeryüzünde cennet; bu insanlardan olmak ve bu insanlarla yaşamaktır. Nasip olur inşallah.

Dördüncü grup insan ise kamil insan. Bilge kişi. Güler yüzlü. Hayatı aşmış bitirmiş, rahle-i tedrisinde bulunmak farz. Kültür elçisi. On binde yüz binde bir. Bayılırım sözüne sohbetine. İnsanları ya da olayları değil fikirleri konuşabilir. Örnek: Rahmetli Gülriz Sururi. Metin Akpınar. Üstün Dökmen.

Burada hep verdiğim bir örnek var.

“Sarı Ruj Yasak Mı?” Hayır değil. Ama taksi sarısı ruj üretmek anlamlı bir yatırım olmaz. Rujun adı bile fransızca kırmızı demek, kadınlar dudaklarını etli, dolgun ve kırmızı göstermek için makyaj yaparlar. Kimse sidik sarısı dudak istemez. O yüzden de kimse sarı ruj üretmez. Kimse almayacaksa, para kazanmayacaksan üretmezsin.

İlk grup elinde rujla geziyorsa zaten bir kapıya duvara sürtmeye gidiyordur, rengine bakmadan elinden alınır.

İkinci grup sürme desen de sürebilir, onlara da bu kadar saçma bir konuda o grupla inatlaşılmaz, bir süre sonra unutur der bırakırsın.

Bunu üçüncü grup insan içgüdüsel olarak bilir. Böyle bir işe girişmez. Ona kimsenin yasak demesine gerek yoktur.

İnternette, görebildiğim kadarıyla ilk iki grup hakim. tiktok insanlar. O grubun problemi Dunning-Kruger Etkisi . Tartışmayın. Mantık çalışmıyor, akıl zaten yok. Kendi aptallığını kabul edememe, üstelik kendisini akıllı sanma gerçek bir problem. O iki grupla mesafeli olunuz.

Yorum bırakın

Filed under çocuk, insan olmak, kültür, severim paylasirim

Eyvah eve hoca geliyor!

Herhangi bir şekilde evde ders almaya/aldırmaya karar verdiniz. Aradığınız hocayı da buldunuz. Peki şimdi ne olacak?

Birincisi eviniz ve ortamınız hakkında önceden net bilgi vermeli, ne beklediğinizi belirtmelisiniz.

Ben mutlaka yazılı kalsın isterim. Whatsapp’tan bilgilendirme yaparım.

Ör: Her Çarşamba Saat 13:00-14:00 Arası bekliyoruz. Gelemezseniz, bir aksilik olursa muhakkak bildirin. Evimizde kedi var eğer alerjiniz ya da fobiniz varsa bilgi verin. Evde sigara içilmiyor, parfüm kullanılmıyor. Fotoğraf ya da video kaydı yapmayınız. Saat 13:30’da çay/kahve molası verebiliriz. Çay ya da kahve tercihinizi bilmek isterim. Yanına bisküvi/kraker/kek ikram edeceğiz. Özellikle istediğiniz/istemediğiniz bir şey varsa bildirin.

Öğretmen ilk defa geliyorsa genellikle ilk ders ücretsiz bir tanışma mahiyetinde olur. Öğrenciyi ve sizi değerlendirir ve derse gelip gelmeyeceğine karar verir. Dakik olan öğretmen makbuldür.

Tatsız gerilimli bir ortam olmaması için kısaca ailenizden, öğrencinizden bahsedin. Ne beklediğinizi (derslerinden daha yüksek not alması, sınavda başarı kazanması…) anlatın. Uzun uzun kendi ortaokul coğrafya öğretmeninizden ve diğer öğrencilerin başarılarından bahsetmeyin.

Öğretmen gelmeden önce terlik hazırlayın. Odaya girip oturduğunda kolonya tutmak adettir. Masada mutlaka öğretmene ait tarafta kağıt peçete, bir bardak ve kapalı bir şişe su olmasını öneririm. Boş kağıt, kalem, hesap makinesi ve gerekli herşeyi hazır tutun. El yıkama ihtimaline karşı banyoda misafir havlularınızı ya da kağıt havlu rulosunu görülür bir yere koyun.

İkram olarak Türk kahvesi, çay ya da evde başka uygun gördüğünüz ne varsa sorun ve tercihini aklınızda tutun. Bir sonraki gelişinde rahatça ikram yapabilirsiniz böylece.

Ders süresince odada bulunabilirsiniz, ses çıkarmadan, soru sormadan oturun. Esnemeyin, TV izlemeyin, telefonla bip bip bip oynamayın, dikkat dağıtmayın. Ders 45-50 dakikadır, hocanın kararıyla biraz uzayabilir.

Bir şekilde hoca dersi erken bırakırsa “saat dolmadı” diye ısrarcı olmayın.

Ödemeleri iban numarasına gönderebilirsiniz. Eğer elden nakit almayı tercih ediyorsa açık zarf içinde çıkarken teslim edin, tam para verin, öğretmen size para bozmak zorunda değildir.

Ayda bir beş dakikalık durum değerlendirmesi yapın. Ders başarısındaki artış ya da lise/üniversite sınavı içinse netlerdeki artışları ele alın. hedeflerinizi yazın.

Dönem sonunca öğretmen öğrencinizi başarılı bir sonuca ulaştırdıysa ders ücreti dışında bir bonus vermeniz uygun olur. Ayrıca eğer bir online sayfası varsa, yorum yazabilir ve diğer velilere ışık tutabilirsiniz.

Hadi Allah zihin açıklığı versin.

1 Yorum

Filed under çocuk, ilkogretim, kültür, lise, OKUL

Sev ama Eziyet Etme

İlişkilerde şiddet türleri, eziyetler.. bilerek ya da bilmeden yapılan işkence..

Sadece kadın erkek değil, ebeveyn çocuk dahil her tür sosyal ilişkide cismi var ismi yok eziyetlere tanımlar… Ghosting, gaslighting, stashing….

Bütün bunlar birer kırmızı bayraktır. Birinden biri varsa o ilişkiden ilk fırsatta kurtulun. “Ama sevdiğinden yapıyor, ama herkes öyle…” diye bir bahane olamaz.

Mehmet Coşkundeniz’in çok açıklayıcı yazısı için lütfen tıklayın: iliskide psikolojik siddetin turleri

İlişkide psikolojik şiddetin türleri
GHOSTING (HAYALET DAVRANIŞI)
ZOMBIEING (HORTLAMA)
STASHING (SAKLAMA)
BENCHING (KENARDA TUTMA)
BREADCRUMBING (YEMLEME)
CUSHIONING (TAMPONLAMA)
LOVE BOMBING (AŞK BOMBARDIMANI)
HAUNTING (MUSALLAT OLMA)
MANSPLAINING (ERKEK SÖYLEMİ/AÇÜKLAMA)
GASLIGHTING (AKIL KARIŞTIRMA)
JEALOUSING (KISKANÇLIK)
LYING (YALANCILIK)

–.–.–.–.–.–.–.–.–.–.–

Ayrıca yeri gelmişken 3 sevgi türü’nü de tekrar edelim: Eğer türü sevgi, çünkü türü sevgi ve rağmen türü sevgi…

Alıntı ekşisözlükten:

“bir deyişle de sevgi üç türlüdür:

birincinin adı “eğer” türü sevgi. eğer iyi olursan baban, annen seni sever. eğer başarılı ve önemli kişi olursan, seni severim. eğer eş olarak benim beklentilerimi karşılarsan seni severim. bir şarta bağlı sevgi. karşılık bekleyen sevgi. sevenini, istediği bir şeyin sağlanması karşılığı olarak vaat edilen bir sevgi türüdür

ikinci türe geçiyoruz. “çünkü” türü sevgi. bu tür sevgide kişi bir şey olduğu, bir şeye sahip olduğu ya da bir şey yaptığı için sevilir. başka birinin onu sevmesi, sahip olduğu bir niteliğe ya da koşula bağlıdır. örnek mi? seni seviyorum. çünkü çok güzelsin (yakışıklısın). seni seviyorum. çünkü o kadar popüler, o kadar zengin, o kadar ünlüsün ki. seni seviyorum.

ve işte sevgilerin en gerçeği. üçüncü tür sevgi “rağmen” diye adlandırılan türdür. bir koşula bağlı olmadığı için ve karşılığında bir şey beklenmediği için? “eğer” türü sevgiden farklı bu. sevilen kişinin çekici bir niteliğine dayanıp böyle bir şeyin varlığını esas olarak almadığı için “çünkü” türü sevgi de değil. bu üçüncü tür sevgide, insan bir şey olduğu için değil, bir şey olmasına rağmen sevilir. güzelliğe bakar mısınız? rağmen sevgi. esmeralda, quasimodo’yu dünyanın en çirkin, en korkunç kamburu olmasına rağmen sever. asil, yakışıklı, zengin delikanlı da esmeralda’ya çingene olmasına rağmen tapar. kişi dünyanın en çirkin, en zavallı, en sefil insanı olabilir. bunlara rağmen sevilebilir. tabii bu sevgiyle karşılanması şartı ile. burada insanın, iyi, çekici ya da zengin konum edinerek sevgiyi kazanması gerekmiyor. kusurlarına, cahilliğine, kötü huylarına ya da kötü geçmişine rağmen olduğu gibi, o haliyle sevilebiliyor. bütünüyle çok değersiz biri gibi görünebiliyor ama en değerli gibi sevilebiliyor, yüreklerin en çok susadığı sevgi budur diyor. farkında olsanız da, olmasanız da, bu tür sevgi sizin için yiyecek, içecek, giysi, ev, aile, zenginlik, başarı ya da ünden daha önemlidir.06.10.2005 12:17 kakay

Yorum bırakın

Filed under aile, çocuk, insan olmak

Covid 19 20-21 öğretim yılı

Çinliler mi tasarlayıp dünyaya saldı yoksa gerçek bir virüs mü? Yarasadan mı çıktı yarasa mı virüsten.. uzatmayalım. Kafam çorba gibi, pozitif test edilenler gördüm, iyileştiler. Ölenler de tanıyorum. Maskesi çenesinde gezen hırtlar var, bir yandan da dezenfenktanı nefes alır gibi dört tarafına sıka sıka bir hal olanlar..

Bilmiyorum. Bir virüs olduğuna ikna oldum. Neden nasıl bir gün ortaya çıkar. Şimdiye kadar bağışıklığım mı yüksek de kapmadım, yoksa kasımda yatak döşek yatıp vasiyet verdiğim grip buydu da bağışıklığım oluştu mu onu bile bilmiyorum.. ki virüs de dansöz gibi kıvırıyor rna’sını. Bağışıklık sabit değil ki..

Ben kendimi az çok kollayabiliyorum. Fi tarihinden beri huysuzumdur zaten, kapı koluna asansör düğmesine dokunmam. İnsanlara sarılıp sarmaşan biri de değilim. Maskeyi de 24 saat taksam rahatsız olmam. Ama çocuklar malesef oldukça tecrübesiz ve olayın da tam farkında değiller..

Virüsü yabancı sitelerden izliyordum. Biri 7. sınıf biri 11. sınıf olan çocuklarımı ülkemizde virsüten ilk vefat eden eczacıyı duyduğum gün okuldan çektim. Kesin bir tedavi bulunana kadar da okula yollamayacağım. Ortason ve lise sona geçen ve önemli birer sınava hazırlanan çocuklarımla evden eğitime devam. Sınıfta da kalınır, sınavlar da tekrarlanır.

Olmaya devlet cihanda, bir nefes sıhhat gibi..

Iki hafta sonra düzeltme: iki gruba da okul yolu gözüktü, resmi olarak açılmadan önce telafi destek için okula döndüler. Tedbirler yeterli ve öğrenci sayısı çok az. Şimdilik okul başladı.

Yorum bırakın

Filed under çocuk, OKUL, saglik

Niye Sezaryen?

Bir zamanlar yazmıştım. Bebek iri, leğen kemikleri darsa forsepsle doğurtuyorlar.

Forseps izleri

Hem kafatasımda sağlı sollu forseps göçükleri var, hem iki köprücük kemiğimi de kırarak doğurtmuş beni.

40 yıl önce başarılı sezaryen var mıydı? Bilmiyorum. Eh, canlı doğmuşum en azından. Akabinde annemde gelişen enfeksiyon ve uzun bir antibiyotik tedavisi sayesinde anne sütü de alamayıp sma (esema) bebeği olmuşum. Maşallah fıstık gibi de büyüdük. Ama işte.. keşke…

Vajinal doğum yapar mıyım? Asla! Bir de “normal doğum” demiyorlar mı? Buyur normali, doğalı bu. Organik.

Yorum bırakın

Filed under çocuk, saglik