Tag Archives: rapor

Rond-evu

İlkokulda öğretmenin direttiği kızlı erkekli danslı şarkılı bir gösteri türüydü rond. Dönerek yapilmasindan aliyor herhalde adını.

Bir başka disleksi raporu için döne döne randevu almaya çalışırken benzerliği yakaladım. Başa döndük üçüncü turdayız.

Iyi ki az cok okur yazar, bilincli veliyiz. Millet ne halt ediyor bilmiyorum. Benim atarax’a 5 kalan yıpranmış sinirlerim ve bikkin yüzümle süreçle güreşim devam etmekte.

Rapor bitmeye bir ay kala çocuk psikiyatrisinde randevu kovalamaya başladım. Kala kala Zeynep Kamil’de kalmış. Kaptım. 2x.10.2019.. murat reis semt polikliniği. Yolu da bir sapa ki.. gidildi, bir de bakildi ki dr hastaymış. Gelmeyecekmiş. Yüzgeri dönüldü. Ilk kufurler yutuldu.

E randevulu hasta ne olacak? İbibik gibi geldik dikildik buraya? Zızzt erenköy..

Harbi kasım ayı başında Erenköy ruh ve sinir hastaliklari hastanesinde 1 randevu var. Kaptım. MHRS yazilimci arkadas randevu acilirsa uyaran bir sistem de kurmuş sağolsun. Ona da yazildim. KEAH’ta yedekteyiz.

Bir gun yol ortasinda sms. “Randevu var,siteye ilk gelen alir!” Oley. Sol seritten saga bir çekişim var ofofof. Yandı dörtlüler, ipeyk randevu kapışmasında banko.

Bir yandan sınav gunune denk gelmese bari dualarıyla kaptım randevuyu. Oh ne ala mualla. Kasimin ilk haftasi. Supper.

Gittik, klasik muayene.. “psikolog wisc-R yapsin”

Eyi babo, yapsın.

Psikolog da on gun sonraya verdi bir randevu. Şükür, yakın gene. Kurtarır.

Onu da hallettik, sağlık kurulu raporunun da randevulu sisteme geçtiğini biliyor muyduk? Yoo?!?

Belliydi bir çapanoğlu çıkacağı zaten. Fazla düzgün gitti herşey.

Saglik kurulu haftada 2 gün, birer saat. Engelli raporu randevuları tamaaamen dolu. İstersek işe giriş ve silah ruhsatı raporu alabiliyoruz ama. Onun randevusu boş. Bi miktar düşündüm yalan olmasın. Yarin bigün lazım olur bulmuşken alalım filan.. neyse töbe dedik.

Eski raporun günü de doldu, çaktırmayın. Aralık ayına kadar kurul dolu. Ara ara sisteme bakıp çıkıyorum, şükür diyorum her gün.

En azindan muayene tamam, test ok, rapor 6 aylık da olabilirdi, son raporda sürü gibi hastane koridoruna tepilip sıra beklemiştik ibret ala ala, o bitmiş en azından.. iyiyiz şimdilik. Daha 5. kattayız.

Yorum bırakın

Filed under çocuk, disleksi, saçmasapanlıklar, uygulamalar

Nerde galmıştıg? Pisleksi

Disleksi etiketini takip ederek önceki yazılara ulaşabilirsiniz.

 

Rapor. Aldım.

Verilen tarihte Heyet Salonunun girişinde toplanan 100’den fazla insan vardık. “Önce çocuklar alınacak” denildi ve iyi de edildi. Kesinlikle farklı günlerde girmeli çocuklar heyete. (hatta girmemeli.. gereksizliğin daniskası)

Adımız okundu, salona alındık. 30 kadar hekim bir masa etrafında. Heyecandan pek de bakamadım. Tonton bir hekim bey oğluma adını, yaşını, okula gidip gitmediğini, matematiğinin iyi olup olmadığını sordu. Oğlum “iyi” dedi doktor bey de “daha iyi olsun o zaman” deyip “hadi bakalım” diyerek bizi saldı.

Hepsi bu. Oley. ee? Ee’si “Cumaya kimliği olan biri gelip alsın” orrayt.

Cuma günü sabahtan gittim. Sinirlenmiycem. Telefonum ful şarj, kulaklığı taktım, en sevdiğim müziklerimi dinliyorum…

Buyur… Çocuğun kimliği demek istemişler. Allahım. Acıdı adam halime “iyi senin kimliği ver” verdim. “Ehliyet olmaz” Niye lans? TC var her bişey var yeni değiştirdim sayılır. Rica minnet onu da kabul ettirdim. İki nüsha iki yaprak rapor tarafıma imza karşılığı teslim edildi.

Uçarak çıkacağım oradan da.. biter mi? Bitmeeeez. Bu sefer adama sordum “şimdi n’apam?”

“İmza odasına in.”

“ee”

“4 kopya yaptır, aslı gibidir yaptırıp imzalat. Her yere vereceksin raporu lazım olur”

Ya Allah.

İmza odasında fotokopi olmadığı, iki sokak ilerideki medikalde çektirmem gerektiği buyruldu.

Yallah. Koş İpek. Gittim çektirdim geldim.

Şarj yarıya indi.

İmza odasındaki abiye teslim. Abi “yarım saate çıkar gel al” der demez. “işim var benim geç kaldım nerde bu imzalayıcı ben götüreyim” şeklinde zırlandım.

olmazmış. olmadı.

yarım saat sonra döndüm. Evrak tamam. Koydum çantaya.. Çıktım.

 

Üzerimden yük kalktı.

{Rapor iki yıllık.. eski yazılara -1- yazmış olabilirim affola. }

 

Bir saçmalığa bağırıp çağırmak istiyorum. İmza odasında – fotokopide-tekrar imza odasında ve yarım saat de bir yerlerde bekletilmemin hesabını sormak istiyorum. Bu raporu hazırladınız ya Cumaya kadar, İKİ değil ALTI sayfa çıktı alaydınız da aslı gibidirini de peşinen yapıp vereydiniz ya bana? Nedir bu dandiklik?????  İnternete yükleyin ben printimi alayım istediğim zaman istediğim yerden.. Neden olmasın?? Vergi levhamı ya da ilaç raporunu şak diye döküm alabiliyorum bu da olur işte.

Sağlık bakanlığına yazacağım bu konuyu..

<3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3

Yolda şimdiki levelim olan Milli Eğitim Müdürlüğü’nün RAM denilen Rehberlik Araştırma Merkezi’ni aradım. Raporu aldım randevu istiyorum. Burada bir test yapacaklar, teste göre bu çocuğun okuması şu yazması bu, matematiği o diye tek tek belirleyecekler; nereden nasıl eğitim verileceğini, okulda alacağı desteği, özel eğitim merkezinden izlenecek yolu bildirecek sihirli yol haritası olan BEP Bireysel Eğitim Programı hazırlanacak. Keşke her çocuğa ilk günden şak diye yapsalar bu testi de herkesin kapasitesi belirlense…. Resmen kişisel kullanma klavuzu. Ya da bana öyle anlatıldı. El yordamıyla gidiyoruz işte.

Neyysse.. Telefonda randevu veremiyorlarmış. Kendim gitçekmişim. Niye demedim. Peki dedim. Rahmetli annanem derdi ki “sen bilirsin deyince kavga dövüş olmazmış”. Peki dedim, yazık benim tansiyonuma.

Gittim. Bi klasör içinde dosyalar.. Dosyalardan bir dosyaya bir sayfaya sıraya yazıldı oğlumun adı. Bu kadar. Nesini telefonda veremiyorsun be adam?!? Neyseee. Sabıııırrr..

Kapı önünde de meşin ceketli kirli sakallı elinde bir kağıt olan bi adam durdurdu beni. “pardon sizin çocuğun nesi vardı?”

çook kısaca özetledim.hayır yabancılarla da konuşmam aslında. boş bulundum. adamın da çocuğu var benzer bir derdi var zannettim işte. tam kapı önünde olunca.

“ha, bizim de özel eğitim merkezimiz var da, yardımcı olalım isterseniz”

Buyur burdan yak, bunun da mafyası çıkmış. Çocuk başı para aldıklarından müşteri kapabilmek için en güzel yere pusuya yatmış adam. Günde iki üç baş çocuk kapsa, 150-200 kağıdı var. temiz iş..

“Teşekkürler bizim de var” dedim çıktım.

Son durum bu. Randevudan sonra olup bitenleri yine yazarım. İçiniz şişmediyse o zamana kadar tabii.

(ayayay dip notu: özel eğitim merkezini aradım, raporu aldım,derse başlayalım bak dönemin yarısı geldi diye.. yok , ram raporu da lazımmış. Niye? iki ders ver işte arada.. rapor burda.. ram da iki hafta sonra verir ortasını ojelediğimin raporunu biter gider, niye bir ay sonra başlasın ders ki??? Başlat işte. Yoh.. Pekiii)

Allah anaların yardımcısı olsun.

9 Yorum

Filed under disleksi, saçmasapanlıklar, saglik

Rapunzel’in RAP’ı, uzun saçının OR’u: RAPOR

Oğlum disleksik. Benden daha disleksik. Solaklık gibi. Bir hastalık değil, değişiklik. Klavyeniz birden Q yerine F klavye olmuş gibi. Siz yazıyorsunuz alıştığınız gibi, ekranda KABAK yerine PTLBY çıkıyor????? Öyle düşünün.

Senin benim gibi okuyamıyor. Harfleri kelimelere çevirmek onlar için zor ya da imkansız. Onun dışında gayet iyi bir öğrenci. Parlak bir zekası var. Eline kitap verene kadar. Cümleyi okurken öyle uğraşıyor ki, anlamını ikinci plana atıyor. Üçüncü kelimeye geçtiğinde ilk kelime çoktan yitmiş oluyor.. Ağzından çıkanı kulağı duymamak bir tür.. (b) ile (d) karışıyor mesela.

-bayısı.

+ nesi?

– bayısı anne?!

+ bayısı ne oğlum? Dayısı’dır o.

– olur. Dayısı ile dadası..

+ babası

– öf

O yüzden okul başarısı yazılılarda çok düşük. Konuya hakim, soruyorsun şakıyor. Ama bunu soruyu anlayıp da yazıya geçirecek kadar zamanı yok. :(((

Bunun eğitimle, çözümü var, kendi sınıf arkadaşları seviyesine gelebilecek. Hemen her mahallede bulunan özel eğitim merkezlerinden haftada bir saat yararlanması lazım. Ayrıca bu durumu onun lehine çevirmek için okulun da sunacağı bazı imkanlar var. Bütün bunlar için bir adet kurul raporu lazım. Normalde iki üç günde çıkabilir. Rahat rahat. Bende? Çıkmaz oğlu çıkmaz.

Rapor için gidiş gelişlerim bitmedi. KBB mesela. 9 Eylül müydü ne randevu aldım, İşitsel İşlemleme Bozukluğu olup olmadığının tespiti için iki çeşit test lazımmış. -2. katta odyoloji’ye gönderildim. Odyoloji elime bir kağıt tutuşturdu.

-Ne bu?

+ Aralık ayının son haftası arayacaksınız bu numarayı..

-Eee?

+ Randevu vereceğiz. Sonraki altı ay içine randevunuz verilecek, o zaman gelir yaptırtırsınız testi.

Bacı benim işim acele.. Bekleyemem. Rapor lazım.. Anan yahşi, baban yahşi.. Yoh.

Yallah ilk doktora. “Hocam böyleyken böyle, randevu alabilmek için bir randevu aldım. Aman özelde bir  yerde yaptıralım?”

Doktor bey sağolsun bir yer önerdi. Oradan randevu alacağım da gideceğim hele..

Rapor için KBB’ye tekrar yönlendirildim aynı hafta içinde. Verilen randevu Ekim’in yarısından sonraya. İyi. Gittik. Sıra geldi girdik..

– Hocam rapor için geldik ama çocuk bir öksürmekte, geniz akıntısı mı var bir bakarsanız… demeye kalmadı.

+ rapor hastasına bakmıyoruz.

oh süper. bakmadı valla yüzüne bile. Ne b.kuma getirttiniz yanımda madem bunu? Okulundan kaldığına yazık.

– işte durum bu.. sizden rapor alınacak, psikiyatri verdi, derse başlatacağız vb vb..

+ tamam ben yazarım raporu, çarşambaya sekreterlikten alırsınız.

eyvallah..

Çarşamba aradım valla da hazırmış. Araya tatil girdi, bugün gittim aldım. Doktorun rapor diye yazdığı da iki-üç satır ha. Neyi bir hafta sürdü bilmiyorum.. Neysee uzatma kızım al raporu kaç aydır peşindesin.. Hoppa. Oracıkta sevindim.  Hemen ilgili milli eğitim birimi olan RAM var,  ona gideceğim, işi bitireceğim hazır gün erkenken…

Sekreter uyardı “raporu kurula götüreceksiniz onlar onaylayacak”

Allah Allah.

Ona da peki.. İndim kurul odasına. İki resim bir nüfus cüzdanı fotokopisi. Tamam buyrun.

Hop bi kaat daha tutuşturuldu.

– 24 Kasım’da geleceksiniz Kurul görecek.

+ NEY?

Bildiğiniz delirdim. Bir şekilde kuruldan sorumlu baş hekim yardımcısını buldum. Derdimi döktüm, bakın dedim bu hafta disleksi farkındalık haftası. Böyle böyle dedim. Hazirandan beri bir rapor peşindeyim dedim.

Kadıncağız telefon etti, “hasta yakını gönderiyorum ilgilenin” . Yaşa doktor hanım. Koş İpekag..

Kurul odasından çıkan bir kişi beni ve raporu içeri aldı.

tarihi öne çekti sağolsun.

bir hafta öne.

FUUUUU.

Benim moral indi. Ağlaya ağlaya hastanenin kapısını bulup çıktım. Hırsımdan ağlıyorum. Bu nedir arkadaş?

On dakikalık bir iş. Hadi doktor başına on dakikadan yirmi dakika. Çocukta disleksi var mı? Var. Ver raporu şu eğitimi başlat, kalan git gel işini yine yaparız. Yapmazsak yaz hesaba öderiz ne tuttuysa cezası.

Kasımın sonu be.

İnsaf.

yarın gidip özel eğitim merkeziyle konuşacağım. “teşhisi var, rapor yolda, derse başlatın”. Halden anlayıp kabul ederlerse mâl memnuniye.. İndirim mindirim yaparlarsa ne ala, yapmazlarsa canı sağolsun vereceğim parasını ders ücretinin. Bu sefaleti niye çekiyoruz bilmiyorum hala. Mantığım kabul etmiyo..

Bir pürüz çıkmazsa bu ay rapor tamam.İnşallah.

Aziz Nesin’in de ruhu şad olsun.

 

Not: Hayır adam saatleri, günleri ayları sıralamayı anlamıyor, bu hafta hem de ingilizceden saatlerle ilgili yazılı olacaklar. Bu durumda öğretmenin oğlumun kağıdında dijital saat olması gerektiğini; kadranlı, akrepli yelkovanlı saati çözemeyeceğini anlaması lazım…

Çocuk kendisini yetersiz görmeye başladı, “ben ingilizce bilmiyorum” diyor. El insaf merhamet.

 

5 Yorum

Filed under aile, disleksi, saçmasapanlıklar, saglik, şikayetlerim