Tag Archives: keçe külah

Rahmetli dedemin çok sevdiği bir fıkra vardı:

Yaşlı bir kadının genç bir oğlu varmış. Kazık kadar keratanın evde boş boş yatmasından illallah eden kadıncağız, kasabanın takke-külah imalatı yapan ustasına gidip :”şu oğlanı al yanına bir sanat öğrensin eli ekmek tutsun” diye rica etmiş. Adam da kırmamış teyzeyi, “pazartesi gelsin, başlasın” demiş.

Delikanlı üç beş gün gitmiş gelmiş, sonra bir sabah annesine işi öğrendiğini ve artık gitmesine gerek olmadığını müjdelemiş. Anası da sevinmiş.

Derken usta “bu çocuğun başına bir iş mi geldi, biz bir kusur mu ettik de küstürdük garibanı?” diye merak edip kadının kapısını çalmış. “Bacım” demiş “senin oğlan bir zamandır gelmiyor, bir şey de demedi, hayırdır?”

Kadın gururla açıklamış: “benim akıllı oğlum öğrenmiş işi, artık gitmesine gerek yokmuş ki?”

“neyi öğrenmiş oğlun?”

Kadın: “e atıyon yün oluyo, tepiyon keçe oluyo, çevirip dikiyon külah oluyo. Ko başına, git işine!” diye tarif de etmiş oğlundan öğrendiği gibi.

Usta da şaşmış, “kendi öğrendiği gibi anasına da belletmiş, valla akıllı oğlan” demiş, dükkana geri dönmüş.

Konunun külahla ilgisi yok ;)